Baretaardster (Geastrum striatum)

Al enkele jaren na mekaar zijn er in een hoekje in de tuin, onder de haagbeuken haag enkele exemplaren te vinden van de zeer zeldzame Heide-aardster. Dit is een kleine aardster, waarvan het lichtjes gepoederde bolletje op een steeltje staat. Ook dit jaar vond ik twee van deze zwammetjes, maar wel 3 meter van de plaats waar ze het jaar ervoor stonden...

Vandaag vond ik op onze oprit nog een aardster, maar ik zag direct dat het een andere soort was. Na determinatie met het dikke boek van Hans Vermeulen, kwam ik tot de slotsom dat dit de Baretaardster moest zijn. Het bolletje zit niet plat op de slippen, maar zit met een kraagje op de steel. Dit was duidelijk zichtbaar. Deze aardster staat beschreven als zeldzaam.

Hoe die baretaardster echter op onze oprit is beland, snap ik nog steeds niet. Misschien moet ik een van de volgende dagen de grond onder de haag aan een nauwgezet onderzoekje onderwerpen... Wie weet wat voor schatten ik nog ga vinden?

Grote stinkzwam (Phallus impudicus)

Deze ochtend was ik iets voor 9 uur weer aan de parking van Vordenstein. Even later kwam Erik ook aangereden. Hij was uiteindelijk de enige van de fotoclub die mijn oproep beantwoord heeft. Dan trokken we maar het park in, langs de magnolia met zijn enorm grote bladeren. Erik wees me nog op de vruchten en de zaden, en na wat zoeken, vonden wie die ook. Net zoals de bladeren en de bloemen zijn die groot.

Als we bij het stinkzwammen-veldje aankwamen, dan moesten we niet lang zoeken om de grote stinkzwam te vinden. Je kon hem ook al ruiken, dat was me gisteren toch niet zo opgevallen. Misschien dat er intussen meer zwammen volgroeid waren? Erik ging direct aan het werk met zijn statief en ander fotogerief. Ik ging nog wat verder, op zoek naar andere exemplaren, tot ik bij de "groeier" van gisteren aankwam. Die was nu helemaal volgroeid en enorm groot, zeker 15 cm hoog, en met een hele dikke steel. Daar heb ik dan meteen maar enkele foto's van gemaakt, ook digitaal met mijn hand naast de paddestoel om de grootte aan te duiden. Ook Erik kwam enkele foto's van maken van dit gigantische exemplaar.

Onvoorstelbaar hoe net dit ene stukje zo vol met stinkzwammen staat. Ik ben ook even gaan kijken op de andere kaalgekapte percelen en hier en daar vind je wel een duivelsei, maar geen stinkzwammen en al zeker niet in de aantallen zoals op het andere veldje. Ik vind nog enkele duivelseieren die op doorbreken staan, maar op een hele voormiddag is daar niet veel verandering in te zien. Het groeiend exemplaar van gisteren zag met zijn "kop" al een deel door het gele slijm, en dan gaat het natuurlijk snel.

Toen ik gisterenmiddag thuiskwam, heb ik wat opgezocht en gelezen over de grote stinkzwam. Hij staat meestal met een aantal exemplaren bij mekaar (is duidelijk opgevallen in Vordenstein), op het eerste zicht als duivelsei moeilijk te onderscheiden van een bovist (we hebben inderdaad ook een bovist gevonden die wel op een duivelsei leek), maar eens het duivelsei openbarst, is het wel duidelijk. Meestal gebeurt dat openbarsten en uitgroeien 's nachts (daarom ook dat ik dat nog nooit met eigen ogen had gezien) en het hele groeiproces duurt gemiddeld zo'n twee uur (ik heb er gisteren een half uur bijgezeten en toen was die wel zeker 5 cm gegroeid).

Op de terugweg naar de parking kwamen we nog de oranje bekerzwam tegen, waar we ook nog enkele foto's van maakten. Bij deze bekerzwam stond ook nog een plantje met een wit bloempje, dat we al snel bij de nachtschades catalogeren. We konden even niet op de naam komen van de nachtschade-achtige met blauwpaarse bloemen (Bitterzoet), maar latere opzoeking leerde ons dat dit witte bloempje waarschijnlijk de zwarte nachtschade is (de naam komt van de kleur van de bes, niet van de kleur van de bloem).

Het was een mooie zonnige zondagvoormiddag, met toch wat veel wind, maar we hebben ons hartje kunnen ophalen aan de grote stinkzwam. Vordenstein is al reeds lang bekend als een ideaal gebied voor paddestoelen, maar dit had niemand verwacht, denk ik. Iets om op te volgen naar volgend jaar toe.

100° beeldhoek

Een kleine maand geleden was ik nog aan het twijfelen of ik een macro-lens of een groothoekzoom zou kopen. Toen had ik al lichtjes besloten om de groothoekzoom (Nikkor 18-35) te gaan kopen. Dus heb ik wat prijzen nagekeken op het internet, rondgemaild naar een aantal fotowinkels, en daardoor gemerkt dat er toch behoorlijk wat verschillen op die prijzen zitten. In Nederland is de lens goedkoper dan in België, maar in Duitsland is ze, tot mijn grote verwondering, duurder dan in België.

Nederland wil zeggen: vooruitbetalen en laten opsturen met een of andere pakjesdienst. Niet echt mijn ding... en het is ook niet weinig geld...
Dus ga ik de lens hier in België kopen. Ik had op het forum van Belgium Digital al veel gehoord over Foto Degreef in Edegem, dat die concurrentiële prijzen hanteren, en dat de bediening echt top is. Dus ben ik deze namiddag eens naar Edegem gereden...
De lens stond gewoon in de kast, ik mocht ze buiten eens gaan uittesten, en ja hoor, het is een pracht van een lens. Nu kan ik eindelijk eens deftig landschappen en luchten gaan fotograferen... En de prijs valt ook heel goed mee (ik heb nergens in België goedkoper kunnen vinden). En voor de meerprijs die ik tov Nederland betaald heb, had ik hier een vlotte bediening, een goeie service (ik ben ook nog aan het rondkijken voor een LowePro MiniTrekker, maar die was niet binnen, dinsdag is die wel terug binnen - in de gewenste kleur!). En ik heb meteen ook nog wat sponsoring voor de fototentoonstelling binnen gehaald.

De weg naar huis ging langs de militaire baan aan het vliegveld van Deurne. Aan de inrit van het fort ben ik gestopt om al eens wat testopnames te maken, op verschillende brandpuntsafstanden en verschillende diafragma's. Daar heb je een grote vlakte zonder obstakels, ideaal om een mooie zonsondergang te fotograferen!

Als liefhebber van mooie wolken en luchten ga ik deze lens nog veel gebruiken!

Duivelseieren en stinkzwammen

Deze voormiddag was ik in Vordenstein, op een stuk bos waar de rododendrons massaal gekapt zijn geweest (ergens tussen de 2 "vazen"). Er stonden heel veel padde(n)stoelen, maar wat ik nog indrukwekkender vond, ik zag ook enkele duivelseieren: een exemplaar intact, het andere al opengebarsten. Als ik nog wat beter rondkeek, zag ik plots een volgroeide grote stinkzwam staan, en even verder nog één!

Dan maar wat verder gaan rondlopen en zoeken. Na een klein toertje (en de nodige foto's van eieren en volgroeide stinkzwammen) had ik 10 duivelseieren geteld, 4 volgroeide stinkzwammen en nog eens 5 reeds verlebberde exemplaren.

Ik was echter nog op zoek naar een tussenstadium, waarbij de groenbruine "eikel" uit het ei komt gekropen. En ja hoor, na even zoeken, trapte ik er zowaar bijna op. Ook hiervan heb ik enkele mooie foto's kunnen maken. Maar er viel me toch iets op... ik zag die zwam zowaar groeien! Ik ben er wat dichterbij gaan zitten (de stank viel wel goed mee, hoor) en op enkele kleine details gelet, en ja hoor, als je lang genoeg kijkt, en je kijkt naar de spanning in het slijm, dan zie je écht "beweging". Een halfuur later was de "eikel" van de stinkzwam volledig uit het ei en was er al een stukje van de sponzige steel te zien.

Ondertussen was het half een gepasseerd en vertrok ik naar huis om te gaan eten. Ik had nog maar 5 stappen gezet of ik zag nog meer duivelseieren en stinkzwammen. Toen ik het stukje veld verliet, had ik 42 (!) duivelseieren geteld, en misschien wel evenveel stinkzwammen!

Nikon D200 - foto's

Jawel hoor, nadat het weer een tijdje stil was rond de D200 (na eerdere berichten dat Nikon begin september allerlei nieuwe producten zou aankondigen - echter geen D200...), is de D200-hype weer opgeflakkerd. Zoals Canon al een tijdje doet bij nieuwe releases, heeft Nikon op een van zijn officiële websites een aantal foto's gelekt van de D200, van een nieuwe 18-200 VR DX lens en een nieuwe wireless macroflitser.

Na een tijdje waren de foto's alweer verdwenen van de Nikon-website, maar enkelen hadden toch al de kans gezien om de foto's op te slaan, en op andere sites te tonen aan de wereld > Nikon D200 foto's.

Niet dat ik nu zo'n D200 ga kopen, ik ga zelfs nog investeren in analoog materiaal (een nieuwe Nikkor 18-35) en die lens wil ik nog volop gaan gebruiken. En ik projecteer nog steeds graag, en de betaalbare (!) projectiekwaliteit van digitaal is nog steeds ondermaats, zeker in vergelijking met een dia.

Een mens mag al eens dromen van nieuw speelgoed... Boys 'n' toys :-)

Het Groot Schietveld

Vakantiegenoegens organiseerde zondag een geleide wandeling op het Groot Schietveld in Wuustwezel. Omdat het Groot Schietveld militair domein is, en daarom niet vrij toegankelijk is, was dit een ideale gelegenheid om het gebied wat beter te leren kennen.

Afspraak aan de kerk van Wuustwezel waarna we nog een stukje moesten (terug)rijden tot aan een parking langs de Kampweg (die dwars door het Groot Schietveld loopt). Eerst deden we een wandeling in het Marum, dit is het stuk ten noorden van de Kampweg. Bernard Castelein, een natuurfotograaf bij het BVNF, was de gids en wist veel te vertellen over het gebied. Het Marum is hoofdzakelijk een heidegebied, met veel oprukkend pijpenstrootje, opgroeiende dennen, eiken en berken, maar ook met een nat stukje waardoorheen de Kleine Weerijsbeek (ook wel Kleine Aa genoemd) stroomt, waarin we een totaal andere vegetatie aantroffen: adelaarsvaren, riet, zwarte els, ...

We wandelden ook een stukje langs de weiden rondom het Groot Schietveld. Deze weiden behoren ook nog tot het Groot Schietveld en worden onder stricte voorwaarden gepacht. Terug in het heidegebied zagen we nog wat gagelstruiken, een klein bruin kikkertje, bramen die over de weg hingen, ... Op een gegeven moment stapten we op een betonplaat, die overging in een brug over de Kleine Aa. Vandaar was het bijna altijd rechtdoor, tot aan de Kampweg. Onderweg zagen we nog vliegenzwammen, egelskop, een rups van veelvraat, ...

Met een kleinere groep gingen we dan nog even in het andere stuk van het Groot Schietveld. Dit lijkt meer op een steppe-gebied. We beklommen een zanddijk, vanwaar we een goed overzicht hadden over het gebied (spijtig genoeg in tegenlicht, dus de foto's zijn niet zo denderend). Van hieruit zagen we de Schietstand 4200, die ongeveer halverwege het gebied ligt aan de kant van Gooreind (zo'n 4 km ver), en helemaal in de verte zagen we de GSM-mast van Maria-ter-Heide, die nog eens 4 km verder staat. Toen we het gebied verlieten zagen we nog parasolzwammen staan, maar zonder veldgids bij de hand, zijn die absoluut niet te determineren. In mijn zwammen-boek staan wel 4 bladzijden parasolzwammen.

Mede door het mooie weer werd dit een geslaagde verkenning van een ontoegankelijk (en dus redelijk onbekend) stuk natuur in de regio.

Werkdag in het Wijtschot

Zaterdag was het werkdag in het Wijtschot. Er waren maar weinig Natuurpunt-medewerkers, maar dat "tekort" werd ruimschoots aangevuld door een grote groep van een of andere vereniging, zowel volwassenen als kinderen. En vele handen maakten het werk licht. Er werd een greppel gegraven, Hugo maaide het riet met de bosmaaier, jonge wilgenscheuten en -boompjes werden uitgetrokken, en de dikkere exemplaren werd afgeknipt, omgekapt of afgezaagd. Tevens werd een hoeveelheid zwerfvuil (een autowiel, een metalen frame, grote plastiek vellen en veel dunne plastiekbuisjes en oranje touw, ...) uit de bosjes en het water gehaald.

's Middags was er verse soep, die we samen met de picknick konden opeten in of buiten aan de Ecoklas. In de namiddag werd er nog een paar uurtjes gewerkt. Met al het natuurlijke materiaal dat uit de put kwam (zand, wilgentakken en -bomen, afgemaaid riet) werd het weggetje, dat van de westelijke dijk naar beneden in de put gaat, én dat aantrekkelijk is voor motocrossers en mountainbikers, opgevuld.

Dankzij het mooie weer en de vele helpende handen werd dit een geslaagde werkdag!

Twijfel (2)

Enkele weken geleden was ik al aan het twijfelen welk materiaal ik zou kopen om mijn fotografie een stapje hoger te zetten. Toen twijfelde ik tussen een echte macrolens, of de combinatie 50mm met tussenringen. Ook zat ik toen met de vraag om een goeie verrekijker te kopen...

Welnu, ik zit nog altijd met twijfels, maar ze zijn al wat aangepast. De vraag ivm de verrekijker is er nog steeds. Maar het macrodilemma is een beetje op de achtergrond geraakt... Paddestoelen zijn met mijn huidige lens ook goed te doen (soms zit ik er zelfs té dicht bij). Er is een ander aspect van de fotografie op het voorplan verschenen: landschaps- en wolkenfotografie. En dan zit ik met mijn 35mm met tevéél millimeters...
Mijn oog was gevallen op de Nikkor AF-D 18-35/3,5-4,5 IF-ED. Volgens de reviews op internet een pracht van een lens, als je het budget niet hebt om de 17-35/2.8 te kopen. En de Nikkor komt er ook veel beter uit dan zijn Sigma-broertjes 15-30 en 17-35, die (a) op analoog wel eens een hoop vignettering kunnen geven, en (b) misschien niet eens passen op mijn camera (G-type lenzen werken niet op mijn F-601)...

Ik zit nu echter met het dilemma: wat eerst kopen? De groothoekzoom of de macro?
De contra voor de groothoekzoom: als ik binnen enkele jaren digitaal ga (met crop-factor 1,5), dan is die groothoekzoom géén groothoekzoom meer. En macro blijft macro (die wordt zelfs beter).
De pro voor de groothoekzoom: het is nu de moment om groothoek-fotografie te doen. In de tijd vóór ik overstap op digitaal ga ik van die groothoekzoom echt mijn plezier wel hebben. Macro kan ik altijd nog doen. Ik doe nu al veel macro (1:2).
Persoonlijk, na veel wikken en wegen, vind ik de pro toch zwaarder doorwegen dan de contra. En dus wordt de collectie lenzen binnen een tijdje aangevuld met een groothoekzoom...
Nu nog eens prijzen gaan opzoeken...