Vogels Voeren en Beloeren

Vorig weekend was er weer de jaarlijkse actie van Natuurpunt om de tuinvogels te tellen met als ludieke titel: Vogels Voeren en Beloeren. Vorig jaar deed ik ook al mee met mooie telresultaten (totaal aantal vogels: 55 - totaal aantal soorten: 16).

Ik heb zowel op zaterdag als op zondag de vogels geteld gedurende een kwartier tot een halfuur. Deze keer geen foto's gemaakt, alleen maar gekeken. Ziehier het lijstje van de waargenomen soorten (zoals vandaag ingevoerd in het telformulier van Natuurpunt):

• ekster: 1
• gaai: 2
• groenling: 7
• houtduif: 5
• koolmees: 2
• merel: 5
• pimpelmees: 1
• roodborst: 1
• Turkse tortel: 2
• vink: 20
• zanglijster: 1
• (eekhoorn: 1)

(totaal aantal vogels: 47 - totaal aantal soorten: 11)

Vergeleken met vorig jaar toch wat minder vogels en ook minder soorten. Ik heb geen boomkruiper gezien, geen grote bonte specht, geen kepen, geen winterkoninkje, geen zwartkop en geen staartmezen. Eigenlijk zeer weinig mezen in het geheel (2 koolmezen en 1 pimpelmees). Opvallend is wel het grote aantal vinken, én ondanks de vrieskou geen enkele keep. Vorige winters zagen we de keep steeds opduiken als het kouder werd. Sinds het gevoelig kouder is geworden, hebben we de putters ook niet meer gezien. Jammer!

De (voorlopige) resultaten van de tuinvogeltelling kan je terugvinden op de website van Natuurpunt: http://tuinvogels.natuurpunt.be/telweekend_resultaten.aspx

Spektakel in de tuin

Deze middag zat er terug een putter rond de voederplank. Deze keer nog iets dichter bij dan gisteren. En vooral de lichtomstandigheden waren een stuk beter dan gisteren. Dus opnieuw de lens op volle opening (f/3,5), maar de ISO op 1250 gezet, dan valt de ruis toch beter mee dan op ISO 3200.

De tweede foto is het volledige beeld. Je ziet dat er toch nog een serieus stuk weggesneden is. Voor presentatie op een website (klein formaat) is dat allemaal goed mogelijk. Voor een afdruk echter is de kwaliteit en de grootte van het onderwerp toch wat te weinig. Met dit resultaat kan ik mijn foto's van gisteren wel weggooien.




En plots waren alle vogels weg. Niet gewoon weg van de grond de struik in, zoals wel eens meer gebeurt bij het horen van één of andere alarmroep, neenee, ze waren vér weg. En ik moet mezelf corrigeren: alle kleine vogels waren weg, er was namelijk één grote vogel bijgekomen: een sperwer (Accipiter nisus). Een pracht van een waarneming! Ik had mijn camera nog vast, maar omdat de sperwer achteraan in de struik zat, wou de autofocus niet meer mee. Het manueel scherpstellen en de kick van het moment leverde slechts twee slechte foto's op. Maar hier geldt weer hetzelfde als gisteren: niet goed genoeg om bij te houden, moest er geen sperwer op staan.



Uiteindelijk vloog de sperwer weg en was het wachten tot de kleine vogels zouden terugkomen. Zou de putter er terug bij zijn? Bij het wachten verscheen er een ander dier in de tuin. Van hoog in de bomen kwam een eekhoorn naar beneden, via de krentenboom naar de eik, want in de eik hangt er een speciale eekhoornvoederkast. Ik had de indruk dat hij het principe nog niet goed doorhad (de eekhoorn moet het deksel zelf naar boven duwen om er iets uit te halen), maar uiteindelijk is hij wel met iets in zijn bek weer vertrokken naar veilige hoogtes. Bij deze foto ook wat problemen met de manuele scherpstelling en de minieme scherptediepte (f/3,5), zodat de takken van de hamamelis toch net iets scherper zijn dan de eekhoorn zelf.

Putters

Mijn ouders waren een paar dagen geleden erg opgetogen toen ze rond de voederplank een vogelsoort zagen die ze nooit eerder zagen: twee putters (Carduelis carduelis). Ik had er in 2006 al eens gezien in de Bospolder in Ekeren, maar ook nog nooit rond onze voederplank.

Deze morgen zat ik aan de ontbijttafel en plots kwam er weer een invasie van vinken en groenlingen - die komen meestal in groten getale. En ja hoor, de twee putters waren er ook bij. Ik heb een hele tijd van het schouwspel genoten, er was af en toe wat ruzie tussen de putters en één groenling, maar de meeste groenlingen hielden zich afzijdig. Een putter ziet er dan ook vervaarlijk uit met zijn rood-witte kop.

Uiteindelijk toch de camera gaan halen met mijn "beste" lens erop. Helaas heb ik geen echte telelens, maar een macrolens: Sigma 180/3,5. Omdat het buiten nogal donker is: diafragma volledig open (f/3,5), ISO op maximaal (HI1.0 = 3200). Geen tijd om een statief op te stellen, dus vanuit de hand, maar wel met steun tegen de muur. Onderstaande foto is dan het resultaat. Niet echt scherp, veel ruis, kortom: een foto om weg te gooien, moesten er geen putters op staan. Dus hou ik ze voorlopig nog even bij tot ze eens langskomen bij wat zonniger weer.

Lente

De lente is weer in het land. En dat heb ik vandaag goed kunnen merken.

Deze ochtend waren we met de fotoclub uitgenodigd door Lode om een kijkje te nemen bij de amfibieënoverzetacties aan De Pont in Schilde. Gezien de beperkte afstand ben ik rechtstreeks met de fiets naar Schilde gereden. Dre kwam rechtstreeks uit Kalmthout en de Jean, Nestor, Mia, Wim, Jeanine en Jacques kwamen rond 8 uur aan uit Schoten.

Lode had enkele diertjes gevonden in de emmers langsheen het scherm en gaf er deskundige uitleg bij. Aan de voet van een grote beuk werden de amfibieën op het mos geplaatst zodat ze mooi gefotografeerd konden worden. Het is niet echt natuur-natuurfotografie, maar toch wel leuk om die dieren op de gevoelige plaat te kunnen vastleggen. Gezien de manipulatie staat er bij elke foto een (c). Rond half negen kwam de zon er zelfs door en begon het helemaal open te trekken. Op foto 1 zie je een bruine kikker en op foto 2 een vrouwtje vinpootsalamander en een vrouwtje kleine watersalamander. Gezien die twee zeer moeilijk te onderscheiden zijn, kan ik niet meer zeggen wie wie is.

Daarna lieten we amfibieën terug vrij en trokken we het natuurgebied De Pont in. Daar werd het maarts viooltje opgemerkt als de eerste voorjaarsbloeier. Verderop in het gebied zagen we nog speenkruid, bosanemoon en klaverzuring (oxalis). Enkele soorten werden mooi in beeld gebracht.

Na nog wat omzwervingen in het naastgelegen park van Schilde zagen we op de grote plas een koppeltje kuifeend, een fuut, twee "soepganzen" en vier grauwe ganzen. Deze laatste waren wel leuk om zien want ze deden alles hetzelfde: naar links, naar rechts, weg van ons, terug naar ons. Het leek wel "synchroon zwemmen". Ik noem het eerder "waterballet", zie foto's 3 en 4.

Na een laatste ommetje door de bijentuin kwamen we terug bij de auto's (en de fiets) en reden we terug naar huis met weer heel wat mooie foto's op het geheugenkaartje.